Effectief communiceren: Lief & Bondig

Je hebt ze misschien wel eens gezien en gelezen. Van die hele lange teksten waarin alle mitsen en maren worden belicht, alle ins en outs behandeld zonder iemand voor het hoofd te willen stoten waarbij je je tijdens het lezen soms afvraagt waar gaat dat heen met deze tekst met al die lange zinnen waar maar geen eind aan lijkt te komen -goed dat niemand gekwetst wordt zo en er niets wordt geëist, noch afgedwongen, maar dat terzijde- en dat je op een gegeven moment maar iets anders gaat lezen en de schrijver zo de plank mis slaat hoe lief en goed bedoeld het stuk ook is? En dat als je het punt snapt er nog een voorbeeld komt, en nog een en nog een.. Dit dus. ;-) Lief, he

Of van die stukken of mails waarin zo kort iets wordt beschreven dat je je als lezer gedwongen voelt iets te doen: ‘Je kan toch goed inplannen? hoor het van je als het klaar is!’ enzo.

Waar de ene stijl lief en lang is en de ander kort en bondig is en dwingend overkomt zou je volgens mij niet kunnen zeggen dat iets beter is. Eerder evenwaardig. Gelijk, maar anders. Gelijk in effectiviteit en anders op de manier waarop ;-)

Misschien kun je daarom ‘lief en bondig’ eens proberen? Op een lieve toon met zo min mogelijk woorden een verzoek doen of een verhaal vertellen. Lijkt je dat wat?