De kunst van het leegmaken

De kunst van het leegmaken

29 October 2013 Waarmaken Waarmaken 0

De afgelopen vijf jaar maakte ik allerlei mooie dingen om de wereld een stukje beter te maken. Vijf mooie jaren van scheppen en verbeteren, van mensen ontmoeten en betrekken, van in de wereld zetten en los laten, van reacties ontvangen en met media omgaan. Nu moet ik even afkicken en de boel leegmaken.

Het is verslavend lekker om continu op zoek te zijn naar een ‘hack’, een manier om met iets kleins of groots veel impact te hebben. Het is verslavend lekker om te merken dat echt alles kan lukken. Het is verslavend lekker om in hoge staat van alertheid te anticiperen op wat er nog komt, op de volgende stap en die daarna. Het maakt me scherp, fris, gefocust en snel. Als een iPad, nieuw uit de doos. Als een jonge cheetah, vroeg in de lente.

Het is heerlijk om met leuke, slimme mensen samen te werken aan iets moois, unieks of bijzonders. Verrast worden, overrompeld door wilskracht en bouwende energie. Om mezelf en de mensen om me heen te zien groeien, als immer groener wordende bomen en rijper wordende vruchten in de zomer.

Met het gereed komen van Huis van Overvloed is de grootste vrucht rijp geworden. Deze is geplukt en tot een oneindige pot met lekkere jam gemaakt. Daar kan ik en kunnen velen met mij nog jaren van nasmullen, mmmmmm.

En nu? Nu valt mijn werkcyclus eindelijk weer eens samen met het seizoen. Het is herfst. Waar het blad van de bomen waait, zo waait de wind door de ruimte in mijn hoofd en maakt die ruimte groter. Alsof ik een kamer heb die ik aan het leegmaken ben. Leegmaken om weer te vullen. Soms heb ik een impuls om toch een project op te pakken, maar tegelijkertijd merk ik dat ik dat idee beter even uit de kamer kan zetten. Want hoe leger het nu wordt, hoe meer het zich kan vullen. Leeg is het begin van vol, half leeg is het begin van half vol. De kunst van het leegmaken is niet te vullen voor het leeg is.

Het is even wennen om geen volgende stap te hebben, geen groepen geïnspireerde mensen om me heen, geen scheppende energie te voelen. En eerlijk gezegd, geniet ik ook hier van. Langzaam maar zeker leer en omarm ik dat. Het langzaam te zijn, vaak alleen, zonder focus.

Ik geniet van het niet weten wat ik ga doen de komende jaren. Als een volwassen cheetah met een volle buik en een leeg hoofd kijkend naar de wind en wat er zoal voorbij waait. De lente volgt vanzelf, de honger komt wel weer. Maar nu eerst leegmaken.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *