Druppeltjes

Druppeltjes

6 October 2009 Waarmaken 0

Vorige week zat ik in de wachtkamer van het ziekenuis. Nouja, het was meer een gang met stoelen. Ik was bijna aan de beurt bij de oogarts, hij zou kijken naar een bultje op mijn ooglid. Naast me zat een vrouw in een rolstoel te praten met wat ik dacht dat haar dochter was. Ik verstond ieder woord. Het viel me op dat ze hardhorend was, want ze herhaalde steeds het laatste woord van haar dochter, bijna schreeuwend.

‘En toen ging de wasmachine dus kapot’

‘KAPOT?’

‘En moest de monteur komen, dat duurde een half uur.’

‘EEN HALF UUR?’

‘dus ging ik maar koffie zetten.’

‘KOFFIE?’

Soms reageerde ze op haar eigen uitspraken.

‘NEE, IK HEB GEEN ZIN IN KOFFIE, NET OP!’

Daar reageerde haar dochter weer niet op.

‘Bleek dat er een fout was in het programma’

‘TELEVISIEPROGRAMMA? JA, JA, OPSPORING VERZOCHT’

‘Dat grapje kostte me tweehonderd euro’

‘TWEE EURO, VOOR KOFFIE?’

‘en de garantie heb je dus niks aan he.’

‘IK VOND ER WEL WAT AAN, OPSPORING VERZOCHT’

Dat ging nog even zo door, totdat mevrouw hoorbaar voor iedereen -behalve voor haarzelf- haar best ging doen om, wat na een paar minuten bleek, een symfonie van winden te laten. Juist op dat moment kwam de arts aangelopen en overhandigde hij de vrouw een flesje.

‘Hier zijn uw druppeltjes, mevrouw.’

‘DRUPPELTJES? IK HEB HET DIT KEER DROOG GEHOUDEN HOOR!’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *