Deze mensen zou ik eens goed in de gaten houden in 2012. In het echt, op twitter, facebook en op hun blogs.

Matthijs Lievaert,initiator van ‘de club van 90′ en ‘doe mee verlos de zee’
Lidion Zierikzee, clown met een missie
Elma Roelvink, die Pluk de stad in de wereld zette
Joost Plattel, omdat hij dingen lijkt te snappen die er nog niet eens zijn :-)
Sanne Roemen, omdat ze dingen anders snapt dan dat je ze hoort te snappen

Natuurlijk zijn wij van Huis van Overvloed blij en trots met de hulp van organisaties als Rabobank, Scheuten Solar, DAR, Gemeente Nijmegen, Interpolis en andere ‘grote jongens’. Deze clubs helpen ons vooruit met het realiseren van Huis van Overvloed.

Tegelijkertijd zijn er zo veel mensen die ons met zo veel kleine beetjes helpen. Al deze mensen -nu al meer dan honderd- zijn de stille kracht van Huis van Overvloed. Gewoon even een busje uitlenen, een doosje spijkers brengen wat over is en ga zo maar door. Mensen zoals Wim van Bussel (foto), die een klussenbedrijf heeft en bij zijn klanten de voor ons waardevolle spullen mee mag nemen. En dan staat er zo maar weer een partij dubbel glas in onze loods.

Je ziet hem bijna niet, je hoort hem bijna niet, maar Wim en alle andere stille krachten zijn het cement, de verbindende elementen van Huis van Overvloed. Dank jullie wel!

En al die andere ‘Wimmen’ die zich voor alle andere mooie en gave initiatieven inzetten, waar ook ter wereld: Ga door, Zet ‘m op! Jullie maken onze gemeenschap sterker en mooier om deel van uit te maken.

Wauw! Dat is wat ik dacht toen ik zomaar mail kreeg van Maartje ter Veen uit Grunning. Ik ken haar niet eens. Ze had IdeePlanner gevonden, meldde zich aan en maakte en passant een logo. Ben er heel blij, wat mooi. Simpel en mooi verbeeldend wat IdeePLanner doet. En weer een mooi voorbeeld dat als je ergens om vraagt (want ik had om een logo voor ideeplanner gevraagd op de site), mensen heel bereid zijn om te helpen. Dankjewel, Maartje! We hopen de actieve site te lanceren na Sinterklaas…

Aanstaande donderdag komt Esther Jacobs‘ nieuwe boek uit! ‘Wat is jouw droom?‘ Vanaf dat moment gaat ze met vele anderen proberen zoveel mogelijk mensen te inspireren om ook hun droom waar te maken! Ze heeft een mooi plannetje bedacht en vele droomwaarmakers verbonden…

Hoe?
Heel eenvoudig! Lezers die een foto opsturen van zichzelf met het boek naar droompakket@estherjacobs.info, krijgen een reply met downloads van vele ebooks (Slimmer werken, Easycratie, etc) en extra info. Iedere maand maken deze lezers ook nog kans om een van de ‘extra’s’ te winnen… Extra’s als gratis deelname aan workshops (durftevragen, De Boom, Webwijs, echt, te veel om op te noemen) en leuke droomwaarmaak-goodies.

Slim, lief, creatief…. She did it again!

Sommige mensen denken in beelden. Anderen spreken in beelden. Zo ook Kim Ravers. Als ik haar werk zie dan snap ik meteen wat er bedoeld wordt. Mooi, helder, elegant, slim ook ergens. Ze helpt 7 Days of Inspiration in Utrecht en maakte beelden voor het project.

En dan mailt ze ineens, na het zien van De Boom, haar interpretatie van een Boom; met hart en al ;-)

Via Ideeplanner kreeg ik een vraag van Wendelmoet Langerak binnen. Ze wilde meer bekendheid voor haar kunst. Ze maakt onder andere mooie, spannende etsen.
Ik stuurde haar een plannetje terug, gewoon omdat ik het leuk vind om te helpen.

Ze was zo blij met wat ze kreeg, dat ze meteen aan de slag ging met het plan. Volg het hier. Ook vroeg ze me of ze mij blij kon maken met een ets van haar. Ja, natuurlijk word ik daar blij van! Kijk maar eens hoe mooi!
Dankjewel Wendelmoet!

Als je nou kunstenaar bent of een kunstenaar helpt, waarom elkaar niet blij maken met wat je kan of hebt? Een website in ruil voor een schilderij? Dat kan toch zo veel waardevoller zijn dan factuurtjes sturen?

Er zijn mensen die er alles aan doen om inspirator te zijn. Sommigen noemen zich zelfs zo. Zo niet mijn buurman Piet.

Piet is ‘voor minstens 100%’ afgekeurd. Hij heeft ‘minstens een vierdubbele bijpas en in zijn hert zit een ‘accu’ die hem bij de volgende hartaanval ‘vanzelf weer terugshockt.’
Als het heet is zegt Piet: ‘Tjonge jonge wat is het heet, puf, mij hoor je niet klagen’ en als het vriest ‘Wat een kou, godskolere, mij hoor je niet klagen.’ Als het regent kijkt hij omhoog en zegt hij meestal ‘het lijkt niet op te houden, tjonge jonge, mij hoor je niet klagen.’

Als je Piets buik ziet, begin je het vanzelfsprekend te vinden dat een man een watermeloen in zijn geheel kan inslikken. Als je ‘vrouwonvriendelijke opmerkingen’ googlet, dan zie je waarschijnlijk zijn hoofd.

Piet doet er tien minuten over om de trap op te lopen, na elke trede is hij buiten adem. Meestal zit hij alleen binnen, thuis. Het is niet eens zijn huis, bijna alles wat hij had is hij kwijtgeraakt en hij mag -al twee jaar tijdelijk- wonen bij Koosje, mijn buurvrouw, die er bijna nooit is. Piet is bijna alles kwijt. Alles, behalve zijn motor, een glimmende BMW met een sticker achterop: ‘It’s me’

Zo af en toe, als de zon schijnt op een gewone zondag, dan gebeurt er iets met Piet. Hij lijkt zijn bijpas vergeten te zijn en een zuurstoftank in plaats van een watermeloen ingeslikt te hebben. Fit en vrolijk, gehesen in een lederen motorpak met op de rug ‘It’s me’ geborduurd maakt hij zijn BMW in orde. Fluitend en lachend.

Op zo’n gewone zondag:
‘Wat ga je doen, Piet?’
‘Lekker stukkie rijden, zo ziet het er toch wel uut?’
‘Lijkt ‘t wel op. Waar ga je heen?’
‘O, naar Noord-Holland, voor de BACA-run’
‘De BACA-run, Piet?’
‘Ja, dat zei ik toch net, slimme.’

Piet zit bij de BACA, bikers against child abuse. Ze rijden op zo’n run met honderden motoren rond, mannen in lederen pakken, samen rondjes rijden tegen kindermisbruik. Ze gaan bij kindertehuizen langs en kinderen mogen een stukje meerijden op de motor. En Piet, die regelt het verkeer. Een oranje zwaailicht op zijn BMW, met vlaggetjes zwaaien en ga zo maar door. Piet regelt het gewoon.

En als hij na zo’n dag weer thuis is en in de tuin op een stoel neerploft hoor ik hem al: ‘Godskolere, hoe krijg ik die laarzen nou toch uut. Ach, mij hoor je niet klagen.’

Deze week hoorde ik het verhaal van Michael van Loenen bij Standup Inspiration. Lang had hij geworsteld met de vraag ‘Hoe kun je ondernemen én de wereld een beetje eerlijker of beter maken?’

Een maatregel die ooit is ingevoerd in Nederland om eerlijk boeken te verkopen is de vaste boekenprijs geweest. Hiermee werden zelfs impopulaire boeken van een vaste waarde voorzien. Fijn voor onbekende schrijvers, maar niet fijn als je wil concurreren met andere boekwinkels. Daar had Michael een list voor bedacht, ten goede van ‘t goede doel:

Je koopt een boek in zijn online winkel: Youbedo.com. 10 % van de omzet gaat naar een goed doel dat jij kiest! Zo maakt Michael de wereld wat eerlijker door te kunnen concurreren met bolpuntkoms en dergelijke en beter door een deel van wat hij zou verdienen af te geven aan mensen die het meer nodig hebben. Youbedoo-bedoooooo, wat een gaaf plan!

Boeken koop je voortaan bij Youbedo!

Soms ontmoet ik mensen waarvan ik hoor dat ze gave dingen doen en ik door het fijne contact de indruk krijg dat ze dingen voor mekaar kunnen krijgen. Noem het een ‘hunch’.

Martijn Aslander bijvoorbeeld heeft al ‘een paar’ ;-) dingen voor mekaar gekregen en hij doet dat volgens mij door gewoon een hoop ideeën uit te proberen, er goede hulp bij te zoeken en er niet op uit te zijn snel veel geld verdienen.

Nu had híj volgens mij pas een ‘hunch’… En wat voor een!

Lees hier het verhaal hoe hij in 4 dagen tijd van een idee voor een iPad-dock een koopbaar produkt  maakte met nu al wereldwijde aandacht en bestellingen!

Toen ik het hoorde dacht ik WTF?!?! Sjappooo!

Een paar weken geleden deed Karel de Jong mee met Durftevragen. Hij kwam binnen met een camera op zijn schouder en vroeg meteen: Kan ik filmen? Het was niet zijn Durftevragen-vraag. Het was een vraag over zijn waardebepaling achteraf, waar hij vooraf al over had nagedacht.

Karel zag op mijn verlanglijstje (want dat is handig bij waardebepaling achteraf) dat ik graag een filmpje wilde voor mijn weblog. Hij dacht over Durftevragen, maar ik wilde een filpmje over wat ik doe. Ook goed, zei Karel. Doe eerst maar mee met Durftevragen, zei ik, en kijk of dit je wat waard is.

Ook goed, zei Karel.

Karel deed enthousiast mee. Ook zijn vraag leverde veel tips en ideeën van anderen op. Hij wil met zijn 15 jaar camera- en montage-ervaring leuke freelance klussen gaan doen. Die kreeg hij. Twee stuks. Die filmpjes kun je nu al -of binnenkort- zien op www.guruscan.nl en www.socialmedium.nl.

Karel was blij en wilde graag waarde terug geven in de vorm van een filmpje voor mijn blog. Ook goed, zei ik en we maakten een afspraak.

Een paar uur filmen in het tot studio omgebouwde vergaderzaaltje verder -ik begon me al aardig Van Nieuwkerk te voelen, behalve het haar dan ;-) – en de opname was klaar. twee dagen later had ik een link in mijn mailbox en kon ik het filmpje -hier rechtsboven- inbedden in mijn site. Zelfs de achtergrondkleur had Karel al ingesteld voor mijn blog. Ben er heel blij mee! Wat een vakmanschap van Karel! Zo zie je maar waar een verlanglijstje in combinatie met waardebepaing achteraf toe kan leiden.

Filmpje van Karel? Ook goed!