Deze week ben ik hard aan het sleutelen en redigeren op mijn site. Het kan daarom zijn dat sommige pagina’s niet werken of teksten niet helemaal af zijn. Hoop dat je me niet meteen van je rss afhaalt ;-)
{ 2 comments }
Er zijn mensen die er alles aan doen om inspirator te zijn. Sommigen noemen zich zelfs zo. Zo niet mijn buurman Piet.
Piet is ‘voor minstens 100%’ afgekeurd. Hij heeft ‘minstens een vierdubbele bijpas en in zijn hert zit een ‘accu’ die hem bij de volgende hartaanval ‘vanzelf weer terugshockt.’
Als het heet is zegt Piet: ‘Tjonge jonge wat is het heet, puf, mij hoor je niet klagen’ en als het vriest ‘Wat een kou, godskolere, mij hoor je niet klagen.’ Als het regent kijkt hij omhoog en zegt hij meestal ‘het lijkt niet op te houden, tjonge jonge, mij hoor je niet klagen.’
Als je Piets buik ziet, begin je het vanzelfsprekend te vinden dat een man een watermeloen in zijn geheel kan inslikken. Als je ‘vrouwonvriendelijke opmerkingen’ googlet, dan zie je waarschijnlijk zijn hoofd.
Piet doet er tien minuten over om de trap op te lopen, na elke trede is hij buiten adem. Meestal zit hij alleen binnen, thuis. Het is niet eens zijn huis, bijna alles wat hij had is hij kwijtgeraakt en hij mag -al twee jaar tijdelijk- wonen bij Koosje, mijn buurvrouw, die er bijna nooit is. Piet is bijna alles kwijt. Alles, behalve zijn motor, een glimmende BMW met een sticker achterop: ‘It’s me’
Zo af en toe, als de zon schijnt op een gewone zondag, dan gebeurt er iets met Piet. Hij lijkt zijn bijpas vergeten te zijn en een zuurstoftank in plaats van een watermeloen ingeslikt te hebben. Fit en vrolijk, gehesen in een lederen motorpak met op de rug ‘It’s me’ geborduurd maakt hij zijn BMW in orde. Fluitend en lachend.
Op zo’n gewone zondag:
‘Wat ga je doen, Piet?’
‘Lekker stukkie rijden, zo ziet het er toch wel uut?’
‘Lijkt ‘t wel op. Waar ga je heen?’
‘O, naar Noord-Holland, voor de BACA-run’
‘De BACA-run, Piet?’
‘Ja, dat zei ik toch net, slimme.’
Piet zit bij de BACA, bikers against child abuse. Ze rijden op zo’n run met honderden motoren rond, mannen in lederen pakken, samen rondjes rijden tegen kindermisbruik. Ze gaan bij kindertehuizen langs en kinderen mogen een stukje meerijden op de motor. En Piet, die regelt het verkeer. Een oranje zwaailicht op zijn BMW, met vlaggetjes zwaaien en ga zo maar door. Piet regelt het gewoon.
En als hij na zo’n dag weer thuis is en in de tuin op een stoel neerploft hoor ik hem al: ‘Godskolere, hoe krijg ik die laarzen nou toch uut. Ach, mij hoor je niet klagen.’
{ 1 comment }
We leven in een tijd waarin -nog steeds- de banken een grote invloed hebben. Zij verstrekken geld als je het nodig hebt en maken dat met een druk op de knop. Leuk als je bijvoorbeeld een goed idee hebt voor een leuke winkel en wat spullen moet kopen om te beginnen. Ze ‘vergeten’ alleen de rente die je moet terugbetalen aan te maken met een druk op de knop. Gevolg: ergens ontstaat een tekort aan geld en het zijn niet de happy few die daar last van hebben. In het klein en in het groot. Ergens wringt het, ergens ontstaan conflicten. lees verder
{ 0 comments }
Dat een koe een haas kan vangen, dat weten we al lang. Wat nieuw is: Een koe kan ook een t-shirt vangen! Lees hier de officiële 10 step guide. Disclaimer: probeer het niet met een t-shirt dat je heel wil laten.
1. Ga ‘kamperen bij de boer’ ergens in een bergachtig landschap (bijvoorbeeld een of andere Pyrenee)
2. Ga overdag lekker wandelen als het warm is
3. Draag daar bij een t-shirt (bijvoorbeeld met rugzak op de rug voor de extra warmte)
4. (dit is het makkelijkst want gaat vanzelf) Zweet!
5. Hang bij thuiskomst je -mogelijk- wit uitgeslagen shirt te drogen aan een hekje.
6. Wacht tot de koeien komen (kost ook weinig inspanning, kan zittend)
7. Roep er een door ‘meeeuuuuuuh’ te roepen – niet moeilijk, levert je wel rare gezichten van je medekampeerders op, ach het zijn toch maar Fransen ;-)
8. Grijp niet in wanneer de koe aan je t-shirt gaat ruiken (ook makkelijk te doen)
9. Grijp niet in wanneer de koe je t-shirt aflikt (iets moeilijker)
10. Grijp niet in wanneer de koe je shirt in haar mond steekt. (makkelijk, je bent toch al te laat)
:-)
{ 0 comments }
Dit prachtige boekje vertelt het verhaal van Nijmegen in Dialoog 2009. Gemaakt door Marloes de Laat, Linde Ex, Katja Linders en Nils Roemen.
{ 0 comments }